728 x 90

«تا مقصد»

برگریزان پاییزی
برگریزان پاییزی

وقتی خیابان دفترم تمیز است

و قلم

نرمترین کفشش را به‌پا کرده

و هیچ دست‌اندازی

ـ سنگی از زشتیها
کلوخی از نفرتها

در پیاده رو شسته نیست

و بوی درخت خیس باران

که محبت آسمان است

به مشام انگشتانم می‌رسد

شعرم

به‌سرعت و شادمانه

به مقصد دوست داشتن می‌رسد.

یعنی سروده می‌شود.

م. شوق - ۱ اردیبهشت ۱۴۰۰