728 x 90

روتویی!

شعر زیر خطاب به این کوه سروده شده:

کوه روتویی مانند برجی است در یک جزیره ی جنگلپوش فشرده در پولینزیای فرانسه.
کوه روتویی مانند برجی است در یک جزیره ی جنگلپوش فشرده در پولینزیای فرانسه.

روتویی!

من از سرزمین دماوندم

سبزی‌ات را به سرزمین من بیاور

حیاتت را

و نفسهایت را

 

ابرت را و آبیهایت را

 

در سرزمین من

مرگ را آوردند

تا انقلاب را بکشند

 

و خانه‌ها را زندان کردند

 

روتویی!

طراوتت را

و پاکی ات را

به سرزمین من بیاور

 

آنان زشتی را آوردند

تا شعر را بکشند

 

نفرت را آوردند

تا عشق را بکشند

 

روزهایم گذشت

و شعری در نفسم نمی‌شکفت

 

شبهایم گذشت

و تصور مرگ سرزمینم

بر تصویرهای خیالم راه می بست

امروز تو را دیدم

روتویی

 

و به تو پناه آوردم

به یاد دماوندم

با تو سخن می‌گویم

 

سرسبزی ات را

آرزو می‌کنم

در میهنی که زندگی

دوباره زندگی شده باشد

 

م. شوق

۴ اردیبهشت ۹۹