مشت زن! مشت بزن!
که حریف تو شبی لرزان است
مشت تو طینت پاکیزگی صاعقه است
که فرو کوفتهای بر سر شب
سکهٔ عمر شب شیطانی
نیز در مشت تو است
-----------
من تو را میخوانم
به صدایی که از عمق روان میآید
زچه رو نابترین آیهٔ شوق
میچکد از دهنت؟
گرچه در زندانی
از نسیم سحر آزاد تری
من به تو می نازم
به جسارتی که در چشم تو است
---------------
من به تو می بالم
چون که عاشقشدنت را دیدم
چون برافراشتهای
بیرق شرزه و خونرنگ جنون
چون بر افروختهای در جانها
هیمهٔ آتش آشوبگری
------------
تو فرو ریختهای خانهٔ ترس
خط کشیدی بر افسانهٔ مرگ
نام تو... ... .
خواب زمستانی خرس سکوت
آشفته است
نام تو شعلهورم می سازد
حامد - ۲۱ آبان ۱۴۰۵